Kadın deyince kalem;
Kadın kadar naif,
Onun kadar zarif,
Ve onun gibi sessiz olamıyor.
Korku salınmış ruhlarına,
Bedenlerine,
Akıl  ve duygularına
Umutsuz bakamıyor.
Kimi kadın sessiz çığlığını,
Kalemin dilinden dökülenlerle bozar,
Kimisi 
Yok olup giderken omuzlarda,
Bir süreliğine de olsa,
Dramatik hatıralarla sözüm ona.
Ve yine aynı son.
Unutulmuş tecavüzlerle kaybolup giden bedenler,
Korkmuş, tacize uğrarken sessiz ,
Ama derinden yerinenler.
Ne evlat kalmış gözü gibi baktığı,
Ne kasaba kalmış her anını yaşadığı,
Ne baba kalmış cinsini belirleyen,
Ne gün ışığı,
Ne gecenin yıldızı,
Ne hak kalmış, ne hukuk.
Bir kadın varmış,
Bir varmış,
Bir yokmuş…

Semra Köroğlu TÜFEKCİ
iOS ve Android uyumlu cihazlarınızdan Bartın'daki önemli gelişmelerden anında haberdar olun.
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Bahriye Gürpınar Geredeli 6 yıl önce

Kadınlar üzerine yazılmıs güzel bir yazı, biz kadınların hikayesi satırlara sığmaz, yüeginize sağlık.