11 AĞUSTOS 1999

Evliliğimiz 14. yılına giriyor bugün.

Kimine göre çok, kimine göre daha yolun başı.



Ben yıllar nasıl geçti anlamadım.

Söz verdiğimiz gibi, iyi günde, kötü günde hep yanyanaydık.



Daha dün gibi...

10 AĞUSTOS 1999’de sevgiliydik, şimdi 11 yaşındaki oğlumuzla çekirdek bir aileyiz…



Bu satırları evde telefonumun not defterine yazıyorum. Bilgisayarı açmaya üşendim. Benim elimde bir telefon, karalıyorum içimden geçenleri.



Aklımda bir sürü soru var yaşanılana dair. Yaşanılan mı ne ?

Acısı ve tatlısı 13 yıllık bir evlilik.



Gözlerimin içine aşkla bakan, 

Daima önceliği ‘biz’ olan,

Sürprizleriyle yüzümü gülümseten,

Yol arkadaşım,

Dostum,

Sırdaşım,

Sohbeti güzel, 

Gönlü güzel kadın,

Alnımın yazısı Canım Karım,

Biz seninle sadece aynı evi değil, koskoca bir hayatı paylaştık.



Eski günleri düşündükçe, 

Eski resimlere baktıkça daha da iyi anlıyorum bunu.

Sadece ‘Babalık’ değil, evlilikte başkalaştırıyor erkeği.



Bir ömür, 

Yaşadıkça, 

Aynı güne uyanmak,

ve seninle yaşlanmak istiyorum.



İyi ki birleştirmiş kader yollarımızı.

İyi ki aşık olmuş, evlenmişiz.



Seni Seviyorum.

Nice yıldönümlerine... 



- - -